Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Ο Αζόγυρος και ο Ιούδας.Αnagyris foetida and Judas

Ο Αζόγυρος ή αναγυρίς (anagyris foetida), είναι ένας θάμνος(μπορεί να γίνει και δέντρο) που έχει μια πολύ άσκημη μυρωδιά. Μια παράδοση από το Κατσιδώνι Σητείας λέει πως όταν ο Ιούδας πρόδωσε το Χριστό, πήρε ένα σκοινί και πήγε να κρεμαστεί. Μα σε όποιο δέντρο πήγαινε, οι κλώνοι του χαμήλωναν ως τη γη, και έτσι δεν μπορούσε να πεθάνει.
Τελευταία πήγε στον αζόγυρο. Αυτός όμως δε χαμήλωσε τους κλώνους του σαν τα άλλα δέντρα και έτσι ο Ιούδας πνίγηκε. Από τότε βρωμάει ο αζόγυρος γιατί δέχτηκε και κρεμάστηκε πάνω του ο Ιούδας




Αnagyris foetida is a shrub that has a very ugly smell. Sometimes becomes as tall as a tree. A tradition from the village Katsidoni in Sitia-Crete, says that, when Judas betrayed Christ, took a rope and went to be hanged . But all the trees were lowering their branches so he couldn’t die.
Finally he went to be hanged from an Anagyris . But this tree didn’t lower its clones like the other trees, so, Judas was drowned. Since then Anagyris stinks because Judas was hanged from it’s branches

Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

Η Κυριακή των Βαΐων. The Palm Sunday

Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Συνθέσεις με σκηνικό χωριά και τοπία της επαρχίας Σητείας : Μονή Τοπλού, Φοινικόδασος Βάι, και χωριά Κελάρια, Λιθίνες, Τουρλωτή, Βόιλα. The entrance of Christ in Jerusalem. Compositions with scenery villages and landscapes from the province of Sitia :  The monastry of Toplou, the palm trees' forest of Vai and the villages Kelaria, Lithines, Tourloti, Voila 








Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Σκαλιστοί αποτροπαϊκοί σταυροί σε οικίες κρήνες και ναούς χωριών της επαρχίας Σητείας. Apotropaic crosses carved into houses fountains and churches of villages of Sitia

Ο Σταυρός σαν αποτροπαϊκό σύμβολο.
O λαός θεωρεί τον σταυρό σύμβολο που αποτρέπει από το κακό. Για αυτό το λόγο όχι μόνο τον φορά στο στήθος αλλά και τον χρησιμοποιούσε  παλιά και στην είσοδο της οικίας του για να μην αφήσει το κακό να μπει μέσα. Ήταν ταυτόχρονα όμως και διακοσμητικό στοιχείο. Τον σκάλιζαν στην  πέτρινη καμάρα της εισόδου  ή  σε πλάκα που εντοιχιζόταν πάνω από την είσοδο. Το ίδιο σύμβολο τοποθετούσαν και στην πρόσοψη των κρηνών  για να αποτρέψουν τα πνεύματα των νερών από το να κάνουν κακό.Ο σταυρός σαν σύμβολο πίστης σκαλίζεται και σε  εισόδους και παράθυρα των πολλών ναών  
Εδώ βλέπουμε διάφορους σκαλιστούς σταυρούς από οικίες, κρήνες και ναούς χωριών της επαρχίας Σητείας 

The cross as an apotropaic symbol 
Cross is considered as a symbol that prevents from  the evil eye. For this reason in old times was  engraved at the entrance of his house for not letting the bad to enter house . It was  a decorative pattern too. It was carved  on the stone arch of the  entrance of the house  or on a  plaque  embedded above the entrance. The same symbol was placed in front of the fountains in order  to prevent the spirits of the water from doing evil. 
The cross as a symbol of faith is carved on  entrances and windows of many churches.Here we see several carved crosses from houses,fountains and churches of the villages of Sitia

Σταυροί από εισόδους οικιών στις Λιθίνες. Crosses from the etrances of houses of the village Lithines


   

Σταυρός από οικία στο χωριό Ετιά. Cross from the etrance of  a house in the village Etia 


Σταυρός από οικία στο χωριό Πισκοκέφαλο. Cross from the etrance of  a house of the village Piskokefalo  



Σταυρός από οικία στο χωριό Καρύδι. Cross from the etrance of  a house in the village Karydi 

 
Σταυροί από οικία στο χωριό Αχλάδια. Crosses from the etrance of  a house in the village Achadia




Σταυρός από οικία στο χωριό Ξερολίμνη. Cross from the etrance of  a house in the village Xerolimni


Σταυροί από την κρήνη του χωριού Κανένε (Αγ.Σπυρίδωνα). Crosses from the fountain of  the village Kanene (Agios Spyridon) 




Σταυρός  από την κρήνη του χωριού Κατσιδώνι. Cross from the fountain of  the village Katsidoni 

   
Σταυροί από την είσοδο και παράθυρο ναού των Παπαγιαννάδων.Crosses from the entrance and a window of a church in the village Papagiannadi  



Σταυρός  από την είσοδο του ναού της Αγίας Παρασκευής Ζήρου. Cross from the etrance of the church of Agia Paraskevi in the village Ziros  


Σταυρός  από την είσοδο ναού στο χωριό Χαμαίζι. Cross from the etrance of the church of  the village Hamezi 

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα από την επαρχία Σητείας. New Year's kalanda (carols) from the province of Sitia

Tα παλιά χρόνια την παραμονή της Πρωτοχρονιάς έβγαιναν παρέες από άντρες με λύρες και νταούλια και έλεγαν τα κάλαντα. Οι σπιτονοικοκύρηδες του φίλευαν με ότι είχαν γλυκά, κρασί και ότι έβγαζε η γη
Πολλά πρωτοχρονιάτικα κάλαντα που ακούγονται σε χωριά της επαρχίας Σητείας αρχίζουν με τα πιο κάτω λόγια:  

Αρχή κι αρχήν τα κάλαντα κι αρχή του Γεναρίου
που εγεννήθη ο Χριστός στη γην επεριπάτει
Κι εκεά που περιπάτησε χρυσό δεντρί εβγήκε
Χρυσά’σαν τα κλωνάρια του κι ολάργυρ’η κορφή του
και κάτω η ποδίτσα του γράμματα ‘χε γραμμένα 
παπάδες κι ανεγνώθαν τα,  διάκοι καλαναρχούντα
και τα μικρά διακόπουλα στέκουν και συντηρούντα 


In old times on New Year’s Eve men with lyras(pear-shaped, three-stringed bowed musical instrument)  and daoulia (drums) were going around the houses singing New Year’s carols "kalanda" and they were offered sweets, wine, money and many other  goods as wheat, olive oil etc  .

Many carols from the province of Sitia start with the following words:

It’s the beginning of carols and the beginning of January
when Christ was born and got out to walk on earth
and where he walked a gold tree came out
golden were it’s branches  and golden it’s  top
and at the base of the trunk holy letters were written.
Priests are reading it, and deacons are chanting it
and young deacons are standing and take care of  it



Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Εμμανουήλ- Μανούσος και μανούσα. Emmanuel -Manoussos and manoussa (daffodils)


Το πιο συνηθισμένο ανδρικό όνομα στην Κρήτη είναι το Μανώλης που προέρχεται από το Εμμανουήλ το όνομα του Χριστού. Στο νησί δεν υπάρχει σπίτι χωρίς Μανώλη που στα κεντρικά ακούγεται  και Μανιός και πιο δυτικά και Μανούσος.
Αυτό το τελευταίο κάποιες παραδόσεις της επαρχία Σητείας το συνδέουν με τα πανέμορφα μανούσα τους νάρκισσους των αρχαίων (νάρκισσους τους κυπελλοφόρους ή narcissus tazetta).
Πράγματι δεν ήταν δυνατόν ο λαός μας να μην συνδέσει με την γέννηση του Χριστού αυτά τα άνθη, που γύρω στα Χριστούγεννα στολίζουν τις πλαγιές των βουνών του τόπου μας σκορπίζοντας παντού την μοσκοβολιά τους. «Θέλει τα μανούσα να μυρίζουν τόσο ωραία γιατί η Παναγία όταν έπλενε τα ρουχαλάκια του Χριστού, τα άπλωνε πάνω στις μανουσές».

Λένε επίσης πως «φύτρωσαν εκεί που η Παναγία έπλυνε το Χριστό ή ότι είναι οι ίδιες οι πάνες του Χριστού»
Για τα χρώματα που έχει το μανούσο δηλαδή το άσπρο και το χρώμα του κρόκου, σε διάφορα χωριά της Σητείας όπως στην Τουρλωτή,λένε πως :
«Όταν έγινε η σφαγή από τον Ηρώδη για να γλυτώσει ο Χριστός τον πήρε η μάνα του και ο Ιωσήφ και έφυγαν για την Αίγυπτο. Είχαν αυγά φορτωμένα στο σακούλι τους και στο δρόμο έπεσαν.  Εκεί που έπεσαν φύτρωσαν τα μανούσα και για αυτό έχουνε τα χρώματα του αυγού το άσπρο και του κρόκου» .

 
Manolis (Emmanuel ) the name of Christ is the most common male name in Crete. Is also known as Manios and Manoussos.
Some traditions of the province of Sitia associate this last name with manoussa the beautiful daffodils or narcissus tazetta. Our people connects the birth of Christ with these flowers which around Christmas decorate the slopes of our mountains spreading everywhere it’s beautiful smell
" People believes that manoussa smell so nice because when Holy Virgin was washing the clothes of Christ, she put it over these flowers.
They also say that " were sprouted, where the Holy Virgin Mary bathed Jesus, or that they are the same diapers of Christ"
For the colors of manoussa ie white and yolk color in the villages of Sitia as Tourloti say :

"When Herod wanted to slaughter child Jesus, his mother and Joseph took him to Egypt. Among other provisions, in their bag they had eggs which were dropped on the street. Where the eggs were fallen, manoussa (daffodils) sprouted and therefore they have the colors of the egg, the white and the yolk . "


 
 

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2013

Η καλογρά της μονής Φανερωμένης και η επιδρομή των Τούρκων. Τhe nun of Faneromeni’s monastery and the raid of Turks



Στη μονή Φανερωμένης (κοντά στη Σητεία)  σε ένα κελί έμενε μια καλογρά και οι τούρκοι θέλανε να τηνε σφάξουνε. Αυτή  άκουσε  την ανέμη να χτυπά και να λέει  :
-Τρούκου, τρούκου, τρούκου (δηλαδή σαν να έλεγε : τούρκοι, τούρκοι,τούρκοι ).
Κάποια  στιγμή να και μπαίνουνε μέσα οι Τούρκοι. Η καλογρά εκατάλαβε είντα θέλανε να τση κάνουνε και τσοι καλωσόρισε τσοί βαλε και καθίσανε και ότι είχε τως ήβαλε να φάνε. Αφού τσοι ταχτοποίησε τωσε λέει :
-Δεν έχω νερό να σασε δώσω να πιείτε.
Παίρνει μια στάμνα που την είχε και φεύγει να πάει πιο μέσα που είναι η πηγή γιατί εκείνα τα χρόνια δεν είχε νερό εδώ. Αυτή δεν πήγε για νερό αλλά πήγε για να φύγει να σωθεί για δα τη σφάζανε. Άφησε το σταμνί παρά κάτω στο δρόμο και χάθηκε. 
Τσατιστήκανε λέει οι Τούρκοι, βάλανε φωτιά στην εκκλησία και τηνε κάψανε και τα σημάδια φαίνονται μέχρι σήμερα. Ακόμα φαίνονται τα χτυπήματα που βγάνανε των αγίω τα μάτια με καρφιά ή σίδερα . Μετά φύγανε, και ένας ένας λέει που κατέβαινε πίσω από το δρόμο- αυτό που πάει προς τη θάλασσα- εκεί επόθαινε. Εκεί εβγήκανε τα άντερά ντως όξω και πόθαινε ένας ένας. Ένα δυο που μπήκανε στο καΐκι και φύγανε πνιγήκανε.



In a cell  of Faneromeni’s monastery (near Sitia) was  living  a nun and the Turks wanted to  slaughter her. She, while spinning,  heard the sound of  the reel saying :
-Troukou,  troukou,  troukou  (ie as if to say: Turks, Turks, Turks).
Suddenly the turks appeared. The nun understood their purpose and she  pretended that she welcomed them, and  offered them a meal.  After said :
-I have not drinking  water  to offer you .
She took a pitcher in order  as she said to go  to the source which was near the monastery.  She  did not go for water but to flee and to save herself. She abandoned  the pitcher down the road and was disappeared.

The Turks were angry and set fire to the church and burned it.  Scars are visible until today. Something like scratches with nails or irons because they  gouged out the eyes of the saints  in the murals. After they left the monastery and one by one  were dying in the path . Their entrails were  coming   out and they were dying .  Some of them who  entered the boat  in order to leave,  were drowned


Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Ένα κρητικό μαχαίρι χαραγμένο στην πέτρα. A Cretan knife engraved οn stone.

Στις παρυφές της Κερατέας Αττικής βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Σεραφείμ. Στον περίβολο του πάνω σε σε ένα γκρίζο μάρμαρο βλέπεις χαραγμένο ένα κρητικό μαχαίρι. Είναι από τα χρόνια της κατοχής.
Τι γύρευε ένας κρητικός εκεί και γιατί άφησε τα ίχνη του στην πέτρα ; Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα στα σκαλιά της εισόδου του προαυλίου της Παναγίας Γκαρικά βλέπεις αρκετά παρόμοια χαράγματα. Αρκετά χαράγματα βλέπει κανείς και στο εξωκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης έξω από τα Σπάτα.
Ήταν το 1943. Άραγε επρόκειτο για μονάδα ανταρτών που είχε στρατοπεδεύσει εκεί ; Αίνιγμα !

On the outskirts of Keratea -Attica is the chapel of St. Seraphim. In it’s courtyard on a gray marble stone we see engraved a Cretan knife with the date 1943 the years of Nazi occupation of Greece.
What was doing there a Cretan and why he left his traces on the stone ? A few kilometers away on the steps of the entrance of courtyard of the Virgin Garika we see many graffiti too. We can see the same outside the chapel of Saints Constantine and Helen near the village Spata.
It was 1943. Were maybe rebels who had camped there? It’s an enigma







Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Το χαραγμένο Α άλφα στην είσοδο του σπηλαίου με το θησαυρό των Πραισίων.The engraved A alpha at the entrance of the cave with the treasures of Praisos.

Ο γνωστός σπηλαιολόγος Πώλ Φώρ ερευνούσε για χρόνια στην περιοχή μας αλλά και στην ευρύτερη περιφέρειά της για το Δικταίο άντρο το  σπήλαιο της γέννησης του Δία που κατά τους αρχαίους συγγραφείς  ήταν «περί την Δίκταν» την οποία τοποθετούσαν στα Στειακά βουνά και όχι στο οροπέδιο του Λασιθίου.  Όπως αναφέρει σε κάποια κείμενα του ίσως η είσοδος έχει καταπλακωθεί από καθίζηση του εδάφους.

Η αρχαία  Πραισός πολιορκήθηκε γύρω στο 145 π.Χ. από τους Ιεραπύτνιους και κατεστράφη ολοσχερώς. Στην περιοχή μας που βρίσκονται τα ερείπια της Πραισού υπάρχουν νεότεροι θρύλοι για  ένα σπήλαιο που οι Πραίσιοι  έκρυβαν ή έκρυψαν πριν την εισβολή των Ιεραπυτνίων τους θησαυρούς τους. Λέγονται  κυρίως για  ένα σπήλαιο που πιστεύεται ότι βρίσκεται στην περιοχή Κυπιά, αρχαιολογικό χώρο πάνω από το χωριό Καλαμαύκι και κοντά  στον λόφο του  Προφήτη Ηλία που πολλοί όπως ο Φώρ τοποθετούσαν το ευρισκόμενο στην Πραισό (Στράβων κα.) ιερό του Δικταίου Διός.
 
Κάποιοι  από την περιοχή μας που συνόδεψαν μικροί τον Πώλ Φώρ στις εισόδους των διαφόρων σπηλαίων που εξερευνούσε ή είχαν ακούσει ιστορίες από συνοδούς του, ισχυρίζονται  πως έλεγε  : 

«Ότι  υπήρχε  ένα σπήλαιο μεταξύ Πραισού και Κατσιδωνίου το πιθανότερο προς τη θέση Κουμιά ή Δίγο Μνήμα, το οποίο έφερε στην κορυφή της εισόδου του ένα σκαλισμένο Α. Εκεί  πρόλαβαν να  κρύψουν τους  θησαυρούς τους οι Πραίσιοι  πριν φτάσουν και πολιορκήσουν την πόλη οι Ιεραπύτνιοι. Αυτό  το σπήλαιο δεν έχει βρεθεί μέχρι  σήμερα και το πιο πιθανό είναι να έχει κρυφτεί η είσοδος από καθίζηση ή ακόμη και να υπάρχει ένας πρίνος μπροστά όπου την έχει κρύψει και δεν φαίνεται τίποτα απολύτως». 

Αυτοί που μου τα ανέφεραν δεν ήξεραν από πού είχε αντλήσει αυτές τις πληροφορίες και επίσης δεν τον  είχαν ακούσει να δίνει κάποια ερμηνεία του τι συμβόλιζε αυτό το Άλφα. Βεβαιώνουν όμως ότι και άλλοι όπως ο πρακτικός αρχαιολόγος Μανόλης Φυγετάκης που συνόδευε και τον Φώρ και τους αρχαιολόγους Ν. Πλάτωνα και Δαβάρα και είχε ακούσει πολλές συζητήσεις αρχαιολόγων,  έλεγε το ίδιο.

Δεν γνωρίζω τι έλεγε  ή εννοούσε ο Φωρ και αν πράγματι τα λεγόμενα του έχουν μεταφερθεί σωστά και έτσι αναφέρω  τα πιο πάνω με μεγάλη επιφύλαξη.
Πάντως ενδιαφερόταν  για τους θρύλους των χωριών μας και προσπαθούσε να βρει αν πίσω από αυτούς υπήρχε απόηχος ιστοριών της αρχαιότητας. Παράδειγμα ο θρύλος για το σπήλαιο "Γιδάρη ο Λάκκος»  που πίστευε ότι πίσω από αυτόν μπορούσε να κρυβόταν η ανάμνηση του Δικταίου Άντρου που εξαφανίστηκε η είσοδός του πιθανώς από κατολίσθηση. Δεν είναι λοιπόν παράξενο  ο νεότερος θρύλος για τον θησαυρό των Πραισίων στα Κυπιά, αλλά και άλλοι θρύλοι για σπήλαια στην περιοχή  μας με κρυμμένους θησαυρούς που εμφανίζονται και εξαφανίζονται  να τον έκαναν να πιστέψει ότι πράγματι υπήρχε κρύπτη με το θησαυρό των Πραισίων. Αν πράγματι ισχυριζόταν κάτι τέτοιο θα πρέπει να είχε κάτι επί πλέον στο νου του  που  δεν το γνωρίζουμε.

Στη συνέχεια αναφέρω κάποιες σκέψεις μου για  μια πιθανή σχέση του Α με την Πραισό χωρίς να σημαίνει ότι  μπορεί να ήταν ότι είχε κατά νουν ο Π. Φώρ:
 
Το  γράμμα Α πιστεύεται  ότι  προήλθε από το πρώτο σύμβολο του φοινικικού αλφαβήτου που έχει το σχήμα της κεφαλής του ταύρου και ονομαζόταν άλεφ, δηλαδή ταύρος αν και μερικοί επιστήμονες δεν αποκλείουν το φοινικικό αυτό σύμβολο να ήταν τύπος παλαιότερης  ελληνικής γραφής. 
Αν υπήρχε χαραγμένο στην είσοδο του σπηλαίου το Άλφα πιθανώς συμβόλιζε τον ταύρο- Δία  που ήταν η κύρια λατρευόμενη  θεότητα των Πραισίων. Ο Δίας μεταμορφωμένος σε ταύρο έφερε στην Κρήτη από την Φοινίκη την Ευρώπη. Το  σύμβολο μπορούσε να είχε χαραχτεί σαν προειδοποίηση στον κάθε ασεβή  ότι αν παραβίαζε τον χώρο που φυλούσε το άγρυπνο μάτι του προστάτη της Πραισού  πατέρα των θεών θα είχε να αντιμετωπίσει την οργή   του.

To A με μια διπλή οριζόντια γραμμή στην γραμμική Β που θεωρείται ελληνική γλώσσα και την οποία χρησιμοποιούσαν οι Μινωίτες μετά την κάθοδο των Μυκηναίων, προφέρεται ως Ε.
Οι Πραίσιοι ως Ετεοκρήτες δηλαδή απόγονοι των Μινωιτών είχαν διατηρήσει την γλώσσα των προγόνων τους όπως δείχνουν οι Ετεοκρητικές επιγραφές που βρέθηκαν στην πόλη αν και  είναι γραμμένες με  ελληνικό αλφάβητο. Ήταν άραγε το Α πάνω από την είσοδο της κρύπτης κάτι αντίστοιχο με το  Ε  που βρισκόταν στον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς όπου τελούνταν η λατρεία του Ήλιου (ο Απόλλωνας ήταν θεός του Ήλιου.) και σαν  σύμβολο σχετιζόταν με την Ηλιακή μυσταγωγία,  τη μύηση του ανθρώπου στο φως, με την αέναη σχέση του θεού με το φως, την τελείωση ;

Οι Πραίσιοι όπως γνωρίζουμε από την συμφωνία με τους Σταλήτες επισκεπτόταν το ιερό προσκύνημα των Δελφών. Ανάμεσα στους θεούς που ορκιζόταν ο κόσμος (αρχές)  της Πραισού τον 4ο  αιώνα όπως φαίνεται σε  σχετικό ψήφισμα ήταν ο Πύθιος Απόλλωνας. Δαφνηφόρος Απόλλων αναπαριστάται σε νομίσματα της πόλης.
Ήταν το σπήλαιο όπου θα πρέπει να έκρυβαν από παλιά τους θησαυρούς τους οι Πραίσιοι παράλληλα ένα σπήλαιο μύησης στην μυστική γνώση ;  Ήταν σύμβολο του φωτός ; Χρυσός, λάμψη, φως ;   
Μήπως ανάμεσα στην κρυφή γνώση που είχε το  ιερατείο της Πραισού  ήταν και η διατήρηση της γραφής της γλώσσας των  Ετεοκρητών προγόνων τους (γραμμική Β) για ιερατική και  μόνο χρήση -αν και δεν έχουμε τέτοιες ενδείξεις-  και  το σύμβολο της εισόδου  το  Α είναι παρμένο από αυτή την γλώσσα που προφερόταν σαν Ε ;
Απλά  έκανε κάποιες πρώτες σκέψεις για ένα θέμα που πιστεύω  ότι θα πρέπει  να μας απασχολήσει μελλοντικά.  


The famous French archaeologist and speleologist Paul Faure for years was searching  in our area and  the wider region for the cave of god Zeus nativity, which ancient writers put "around  mount Dicte "  in Sitia’s eastern  mountains. As in some of his writings  refers, he believed that  it’s entrance was maybe submerged by landslide.
Ancient Praisos  was besieged and was completely destroyed, around 145 BC by  the city of Ierapytna. In our area where are the ruins of  ancient Praisos,  are  legends for a cave, where  Praisians were storing their treasure or hid it before the invasion of Ierapytnians. Especially are referred to a cave that is believed to be in Kypia’s  area, an archaeological site above the village Kalamafki and close to hill of Prophet Elias, where P.F  like others  placed the Dicrean  Zeus sanctuary which according to Strabo was at Praisos.
Paul Faure  knew the relevant legends of our villages.


Some people  of our region who accompanied Paul Faure during his exploration in many  caves confirm that they  heard  him or heard from his attendants, to say :

"That among ancient Praisos and the village Katsidoni was a cave which brought on  the top of it’s entrance a carved A. There Praisians had time to hide their treasures before  the invasion  and the besiege of the city by Ierapytnians. This cave has not been found so far and  it’s entrance more likely is hidden because of  sedimentation or even because of a  bush that closes it’s entrance "

Those who reported it, did not knew,  from where P.F.  had drawn this information, and also they had not heard him giving some interpretation of what Alpha symbolized. They argue however that others, as practical archaeologist Manolis Fygetakis who accompanied P.F. and the archaeologists N. Platon  and Davaras and had heard many discussions of archaeologists, was saying the same.

I do not know what
Faure was saying or meant, and  if  his words were transmitted with precision, so I mention  the above quote with great caution.
However, he was  interested in the legends of our villages and tried to find if there were behind them echoes of ancient stories. Example the  legend for the cave "Gidari’s  pit". He believed that behind this legend maybe was hidden the echo of Diktean Cave that according to his thoughts was disappeared
probably by a landslide. It is not unusual that, the legend of our villages  for the cave at Kypia, and some other legends too, about caves in our area with hidden treasures that appear and disappear, made  him believe that indeed there was a cache of  Praisos’ treasure. If he really asserted that,  must have had something else in mind which we do not know.

Here i mention some of my thoughts as a possible relationship of letter A with  Praisos, don’t meaning of course that these were what P. F. had in mind:

The letter A is believed to has it’s origin from the first symbol of the Phoenician alphabet which was in the shape of a bull's head and was  called alef, ie bull,  though some scientists do not exclude this Phoenician symbol to be a type of an older  Greek script.
If a letter A was engraved at the entrance of the cave, probably it symbolized the bull-Zeus who was the main deity worshiped at Praisos. Zeus transformed himself into a bull and brought to Crete from Phoenicia, Europe. The symbol could have been engraved as a warning to all disrespectful people meaning that  if someone was violating this  area  that was guarded by the watchful eye of the patron of Praisians and  father of the gods,  he had to face his wrath.

Letter A with a  double  horizontal line, in linear B a Greek language which was used by the Minoans after the descent of the Mycenaeans, is pronounced E.
The Praisians as Eteocretans ie descendants of the Minoans,  had retained the language of their ancestors as evidenced by Eteocretan  inscriptions found in the city,  although are written in Greek alphabet. Was maybe the engraved  above the entrance of the crypt letter A,  something similar to E  in the Temple of Apollo at Delphi, where God was  worship as Sun and as a symbol was  associated with the solar ritual,  the initiation of man to light, and with  the eternal relationship of God with light, the  perfection of man ?

Praisians as we know from the agreement with Stalites, were visiting the sanctuary of Delphi. Among the gods that  Kosmos (authorities ) of Praisos invoked in vows  during  fourth century B.C was Pythios Apollo. Daphnephoros Apollo is represented on coins of the city too .
Was the cave where Praisians maybe  were hiding from old times  their  treasures,  a cave of initiation too in a mystical knowledge? Was a symbol of light? Gold, luster, light?
Perhaps among the hidden knowledge  the priesthood of Praisos  had, was the  retention of writing of  the language of their Eteocretan ancestors (Linear B) for priestly use only, although we have no such evidence, and the symbol A  of the entrance, maybe was  taken from this language and was  pronounced as E.

Just i gave  some first thoughts on an issue that I think should concern us in the future.